Het heeft een paar dagen geduurd, maar we hebben eindelijk een pracht van een ventilator gekocht. De laatste van heel de Hubo in Herentals. Wat een geluk. Het is zo'n grote joekel met een immens aantal decibels. Jeej! :-)

Ik had eerst al mijn licht opgestoken bij Van Den Borre, maar die hadden de keuze (!) uit één toestel. Mooi. Toch bedankt en tot de volgende keer, daaa-haaag. Krefel had meer keuze maar die winkel was niet direct in de buurt. Eldi was wel vlakbij, maar die winkel was gesloten (ondanks het feit dat hij normaal gezien open was). Waarschijnlijk de schoonmoeder van de aangetrouwde neef van de buurvrouw van de gerant van dat filiaal overleden en geen tijd om een papier aan de deur te hangen. Geen paniek, ik heb ook al in die situatie gezeten, ik begrijp het volkomen.

Tenslotte met de moed in de schoenen naar de Hubo. Daar stond nog één toestel en dat hebben we dan maar meteen in beslag genomen. En wat een pracht van een ventilator! En nu maar genieten ...

Hier zitten we dan: poedelnaakt met een calipo in m'n reet, twee cornetto's onder m'n oksels en twee van die gekleurde raketten onder m'n voeten. Wegens gebrek aan airco moeten we ons wenden tot barbaarse methoden om het hoofd en al de rest koel te houden. Ik zou bijna van miserie in de auto gaan zitten, daar is 't tenminste leefbaar. Het is bijna half elf 's avonds en in de woonkamer de volle 30 graden. Man man. Een tropische regenbui zou nu best welkom zijn.

On another topic: ons afwasmachine is helemaal gemaakt. De fucker van Fuckers N.V. heeft het deze avond nog komen brengen. We missen precies wel de pootjes, het staat scheef in de keuken, maar het werkt. Het maakt zelfs minder lawaai dan ervoor. Fijn fijn. Een kus van mevrouw en een bank vooruit. Alhoewel ... Kus m'n kloten en maak dat ge beneden bent. Nondeju! Dat zal je leren, mijn bloeddruk een beetje negatief komen beïnvloeden en maar tutoyeren. Niet té familiair hé kerel. 't Is niet omdat we samen een afwasmachine in onze lift gepropt hebben dat we ineens beste vrienden zijn. Moesten we nu een afwasmachine in een lift gepropt hebben toen we vijf jaar samen in Laos gestationeerd waren en elkaar 100% moesten vertrouwen, dan mocht je me misschien tutoyeren. Maar hebben we daar gezeten? Nee fucker, ik was nog niet geboren!

What was I thinking? Vorige week kreeg ik van m'n nicht een mailtje met de vraag of ik niet mee wou doen aan spel zonder grenzen van de Chiro in Herenthout. De ploeg was nog maar met zes en we moesten aan tien zien te geraken. Natuurlijk wil ik helpen, alles voor de familie. Ik direct een bevestigend mailtje terug gestuurd. 's Avonds heb ik bij Lien even geïnformeerd wat een spel zonder grenzen juist is. Dat had ik dus beter niet gedaan.

Hoe dan ook we zijn nu 24 na het spel en ik ben 30 jaar ouder geworden. Vijf vingers met vel eraf, drie sneetjes, twee open wondes waar redelijk vloeiend vocht uit blijft komen, verbrande armen, zo'n zestal blauwe plekken (vooral rond de knieën) en dat zal het ongeveer wel zijn. Maar we hebben het gehaald! Jolijt en driewerf hoera. We hebben één van de drie bekers gewonnen. De eerste was voor origineelste outfit (hebben we niet). De tweede was voor de ploeg die tijdens de spelen 't meeste gedronken had (hebben we - uiteraard - wel). We zijn tweede geëindigd dus de overwinningsbeker was ook niet voor deze keer. Foto's staan bij digicam ...

Hip hoi, hip hoi het weekend komt er helemaal aan. En als ik Frank mag geloven gaat het een zeer warm weekend worden. Da's flink gedaan Frank. Een kus van Bavo Claes en een bank vooruit. Eens kijken op Google Calendar wat er op de planning staat (kwestie van voorbereiding).

Hmm, Chirokermis in Herenthout. Dat doet me er aan denken, ik heb mezelf in een wilde bui van euforie ingeschreven voor spel zonder grenzen. Na bevestiging van m'n deelname toch maar even bij Lien nagevraagd wat zo'n spel juist inhoudt. Wel, dat had ik beter niet gedaan ;-)

Voor de rest the usual stuff en tussendoor proberen de auto te kuizen. Die ziet er langs geen kanten uit. Geen gezever, gisteren stond ik voor een groen licht te wachten en ik zag door de voorruit (of wat voor een voorruit moet doorgaan) niet dat het groen was. Gelukkig was er een agressieve bomma achter me om subtiel duidelijk te maken dat het groen was.

Er gaat niets boven een lekker ontbijt om de dag goed te starten. Wegens tijdgebrek ontbijt ik dan ook maar één keer in de week en is het dus extra genieten. Vandaag een lekkere portie spek met eieren gemaakt met pizza kruiden. Vooral de kruiden maakte het geheel compleet (dank u mama voor de kruiden ...)

Moest ik de Lotto winnen, ik zou halftijds gaan werken zodat ik elke dag 's morgens tijd heb om te ontbijten.

Laten we het concept koken eens over een geheel andere boeg gooien. Meestal nemen we de groenten die vooraan in de (koel)kast staan en gooien ze bij elkaar. Een lapje vlees of vis erbij. Hier en daar een patatje en klaar is Kees, Anja, Herbert of wie dan ook. In een spontane bui ben ik beginnen googlen naar patatjes. Ik kwam al snel op de fansite van Piet Huysentruyt en dat kan natuurlijk niet de bedoeling zijn.

Even verder zag ik een interessante blog site waar ook een rubriek Femke's kooktips op stond. Hé, dat lijkt me interessant dacht ik nog toen ik aan het klikken was. Hoe dan ook, Femke heeft een tip om snel patatjes te 'koken' en waardoor ze boordevol vitaminen blijven zitten. Fijn! Men neme een patat, wast deze grondig en prikt hier en daar gaatjes in de schil (met een vork of aardappelschilprikmachine). Men legge de aardappel op een bord in de microgolf en zette hem op 750 (of zoiets) watt gedurende 10 minuten.

Tijdens het wachten neemt men even de partner ter hand en danst een dansje op een willekeurig deuntje. Bij gebrek aan radio kan men ook zelf neuriën.

Het resultaat is een overheerlijke vitaminerijke aardappel. Je kan de schil ofwel mee opeten ofwel de vuilbak in kiepen. Wat een keuzes! Aangezien deze nieuwe werkwijze al opwinding genoeg was voor één dag hebben we voor de rest dan toch maar de eerste de beste groenten bij elkaar gemixt.

Het duurde ni lang of ge ston in maane wishlist.
Reedelaak vanbove, onder maan vlam en bove een pak gist.
Toen ek ei veur den iejeste kiejer hoewerde wassek verkocht.
En zeker toen ek ei zag, want ge zaa zeker gen gedrocht.
Nieje nieje, ge meugt er zeker van zaan.
't Is wee ne gelukzak, dieje mee ei mag vraan.

Ik hem van hoewere zegge da ge Nirvana geire hoewert.
Die manne woar da der iejene is van vermoewert.
Da's nei toevalleg mor da's ok maane staal.
Wa da betreft trekke we oan iejen zaal.
Ge zie, welle zen gewoewen veur elkoar gebore.
Dus zegt mor tege dieje van ei dattem hee verlore.

We kunne die geveules ni langer onderdrukke.
Smet em overboewerd gelak de kilo's van Koen Crucke.
Zaa dus mor rap want ik zit al te wachte neffe den tellefon.
Oem af te spreke wanniejer we nor de cinema gon.
En van 't iejen komt het ander wel, we mutte da ni forcere.
Da begint mee iet klaan mor da goa nog goe florere.

Dus Evy, lief menneke owat maan gedachte.
Komt nor hie oem maan verlange wa te verzachte.
Mor schudt onderweg ni te veul mee aa bille.
Want al de gaste die ge tegekomt gon aa wille.
't Zen verdoeme oallemoal geobsedeerde manne.
Gen lievekes gelak maa die aa liefdesvuur dun branne.

Net een mailtje gekregen van mezelf met de vraag of ik voor een slordige 199 euro op plaats 1 in Google wil staan. Ik kan me niet herinneren dat ik mezelf die mail heb gestuurd. Ben ik dan toch zo hard aan het aftakelen? Grijze haren en slecht werkende organen zijn slechts een kwestie van dagen. Mijn hemel, ik had nog zoveel plannen. De kleine leren fietsen, op vakantie naar Bokrijk en als ik op pensioen was hartinfarcten faken aan de kassa van de GB. Niets van dat! Ik ben er geweest.

Tenzij ... Heb ik gisteren geen mailtje gekregen dat een product aanprijst waarmee op wonderbaarlijke manier grijze haren verdwijnen als een Big Mac voor Oprah? Jaaa! Snel bestellen die handel. Oh, als ik nu bestel krijg ik er gratis nog een busje Viagra bij ter waarde van 50 dollar. Niet nadenken man, bestellen die handel! Dit is echt mijn geluksdag.

Aangezien ik dan toch nog lang ga leven en ik best wel plezier heb aan m'n site kan ik maar beter op één staan in Google. Dus ook maar even bevestigen.

Sinds kort zijn we weer helemaal bezig zoals de negertjes in Afrika. Ons afwasmachine heeft de geest gegeven en we zullen het geweten hebben. Gelukkig hebben we een hele voorraad kartonnen bordjes met Mickey Mouse. Da's gezellig tafelen, tegen het einde van je eten zit er een loser van een muis met een lach tot over z'n oren naar je te staren. En eigenlijk lacht hij je gewoon uit. "Nènènèh, ik heb toch een afwasmachine in mijn hotelkamer in Disneyland." Loser!

't Is allemaal de schuld van onze huisbaas. Die fucker heeft het goedkoopste machine ooit op de kop getikt en in z'n ultra moderne keuken gezet. Of laten zetten, de lamme kloot. Hoe dan ook, het ding werkte niet meer en er stond een plas water in onze keuken (nee meneer, die was er in het begin nog niet). Vorige week is de electro-specialist komen zien en de diagnose is vrij hard. 290 euro aan herstellingskosten. Da's flink! "Effe m'n beugeltje met kleingeld halen, meneer, ik ben zo bij u. Oh wacht, het is misschien goedkoper om je gewoon van het balkon te kiepen, laten we dat doen."

Het klote is dat ik te beleefd ben opgevoed en vriendelijk ja knik. Dat doe ik trouwens met iedereen, daarom ben ik zo geliefd. Ze moesten eens weten. Je kan tegen mij zelfs een dag lang de meest saaie bullshit liggen verkondigen en nog lijk ik de meest geïnteresseerde fucker ooit. Misschien moeten we daar maar eens verandering in brengen. Hou je maar vast ;-)

Het is officiëel, Oxford en Webster hebben 'Google' als werkwoord opgenomen in hun naslagwerk. Daar zullen ze bij Google tevreden mee zijn. Ik ben benieuwd hoe lang het nog gaat duren voordat telesmurf er in komt te staan. Niet al te lang als je het aantal bezoekers ziet. Man oh man, als ik twee cent kreeg voor elke bezoeker, ik zou het wel weten.

Gisteren trouwens nog een documentaire gezien over Google. Da's leuk werken daar. Ze krijgen per week een dag om aan hun eigen projecten te werken om de creativiteit de vrije loop te laten. Mooi mooi. Dus elke vrijdag zit half het personeel bij Google op de chat of op de virtuele petanque. De andere vier dagen moet natuurlijk wel gewerkt worden, als er geen sportactiviteiten zijn.

Ik denk dat ik maar eens rijk ga worden en ga emigreren naar een eiland. Liefst eentje zonder melaatsen. Om niet geheel van de buitenwereld afgezonderd te leven zal ik dan beroep doen op een coconut-breedband-wifi connectie met het vasteland. Op die manier kan ik toch nog mijn blog aanvullen en indien ik aangevallen wordt door een vijandige inheemse diersoort kan ik via msn om hulp roepen. Dat lijkt me een waterdicht plan.

Elke morgen sta ik dan op met uitzicht op zee. Ik verlaat m'n riante hut en ga in m'n blote framboos een baantje trekken tussen Willy, Nemo en Flipper. Daarna de Daily Coconut lezen met een vers geperst aapje. Nadien een strandwandeling, hapje, siesta etc. De avonden worden dan gevuld door een gezellig potje monopoly in de lokale strandbar. Effe dansen met Mohito de Zebra op een streepje Rumba en we kunnen weer onze nest in voor een ontspannende nacht vol krekels en bronstige olifanten.

Vorige week twee dagen naar de Belgische kust geweest (kwestie van wat te ventileren). Het is te zeggen, het was net iets te warm om ventilatiegewijs tot rust te komen. Maar mij hoor je niet klagen. Integendeel, doe er nog maar wat bij Frank, ik kan het volledig aan. M'n Speedo ligt al op de badkamerkast, zo klaar als een klontje.

Behalve 721 beestjes op de voorkant van onze auto hebben we aan die trip natuurlijk ook geweldige belevenissen aan over gehouden. Getuige hiervan de attachments.

Gatver, wel 27 graden in onze woonkamer! Dat vraagt om een impulsieve ingreep in onze levens. We moeten zo snel mogelijk naar de serre voor een palletje appelsienbomen (met sinaasappels aan hé). We zetten die in de woonkamer, geven ze alvast wat water en wachten op een overnamebod van Minute Maid of Appelsientje. Als het mee zit gaan die twee nog met forse bedragen in het rond zwieren om alsnog onze plantage over te nemen.

Met de vrijwel pure winst gaan we dan rentenieren op een zonovergoten verlaten eiland in een ongelooflijk ronde bungalow met een rieten dak. In die bungalow is het dan bij benadering maar liefst 28 graden wat ons zo goed als helemaal terug brengt bij de oorspronkelijke situatie ware het niet dat ons appartement niet helemaal rond is en we ook niet beschikken over een rieten dak. Daar we ronde muren en een rieten dak zien als zijnde vooruitgang mogen we geen tijd verliezen met de aankoop van onze appelsienbomen.

Ik zweer het je, als je goed luistert hoor je in dat nieuwe liedje van Marco Borsato (rood) de zin "ik koop een veel te grote worst en 150 rode rozen". Daar zal mevrouw Borsato blij mee zijn. Daar stond Marco dan bij de slager: doe mij die maar. Doemejdiema?

Ondertussen is er weer spectaculair veel aan het gebeuren geweest gezijn. Mijn harde schijven werken nog altijd niet, onze Jorre heeft al tal van avontuurlijke avontuurlijkheden ondernomen en bovendien staat vanaf vorige week ons appartement helemaal te huur. Bij deze zoeken wij dan ook een waterdicht tentje of indien niet mogelijk een kartonnen doos. Liefst geen van een flatscreen TV of dergelijke daar wij niet van de kleinste zijn. Ik dank u.

Hooray! Ik heb ze bijna aan de praat. Als ik nu Windos opstart, en dan pas de schijven aansluit kan ik erop. Wel spijtig dat het interne schijven zijn en ik dus in m'n pc moet gaan klooien. Waar we zijn een stap dichter. Ondertussen zit ik al goed vijf dagen voor m'n pc om die dingen aan de gang te krijgen. Kan je wel denken dat ik hier enorm zit te stinken en Cast Away gewijs een baard van jewelste aan het kweken ben. Gelukkig ben ik niet alleen in de eenzame donkere nachten, ik heb mijn vriend Wilson, de blauwe bic om me te vergezellen en tevens te redden van talrijke geestesziekten. Op naar deel vier zou ik zo zeggen ...

Na veel gesurf kan ik wel stellen dat er nog mensen zijn die ongelooflijke problemen hebben met zo'n Maxtor schijf en het type moederbord dat ik heb. Hoera. Dan kunnen we samen een barbecue doen, leuk, leuk. Nog altijd geen verbetering in de situatie: Windows weigert elke herkenning. Waarschijnlijk een value in het register: if user = ikke then refuse new expensive disks. En op naar de volgende poging al zou ik niet weten wat ik nog kan proberen. Zelfs de tooltjes van Maxtor zelf werken niet, maar kunnen me gelukkig wel vertellen dat de schijven niet beschadigd zijn en 'in principe' vlekkeloos werken. Oef, valt daar effe een serieuse last van m'n schouders.

Vandaag m'n twee nieuwe Maxtor harde schijven in de PC gefloept. Hoera we kunnen er aan beginnen denk je dan maar dat is niet helemaal correct. De fuckers worden niet herkent in Windows. Disk unreadable. Klootzakken. Sinds wanneer werkt een harde schijf niet gewoon als je 'm in de PC steekt en hier en daar een kabeltje aan hangt? Dan maar wat kabels door elkaar halen en zeven keer per uur terug opstarten. Het belooft nog een lange nacht te worden ...

Gisteren heeft de bébé z'n eerste spuitje gekregen. Oooh, hoe lieeef! Hij was er even niet goed van maar hoe zou je zelf reageren als er een naald met 24mm doorsnede je tedere lichaam helemaal lek prikt. Het viel al bij al nog goed mee maar 's avonds was hij toch niet helemaal zichzelf.

Gelukkig heef hij een muzikaal konijn (of muis, daar zijn nog discussies over) dat op magische wijze zijn oogleden verzwaard. Je moet wel opletten dat je op tijd aan die koord trekt of hij is terug wakker. Natuurlijk maken die fabrikanten die koord net zo lang dat onze bébé net niet in slaap valt. Door aan die koord te trekken schrikt hij natuurlijk terug wakker en begint het terug van in het begin. Mooi is dat. Die fuckers van de marketing doen waarschijnlijk jaren onderzoek om te zien hoe lang zo'n koord mag zijn, en dan doen ze er toch 1cm af om meer winst te maken omdat de prijs van het koord zo hoog is gestegen sinds de grote koordschaarste van 1997.

Een avondje alleen thuis met de kleine. Hmm, da's de Quentin Tarantino collection op volume 4 (we hebben nog altijd buren) en met de swiffer in de hand het ganse kot kuisen. Stofzuigen, was en plas, de kleine eten geven en een dikke vette boer laten produceren. Allemaal geen probleem makker. Tussen door een ongelooflijk frisse pint (zie bijlage) en meer moet dat niet zijn. Als ik niet de coolste motherfucker op de planeet ben weet ik het ook niet meer. Alle touwtjes in handen enzo.

Ohja, tussendoor ook nog een bom van een volle pamper vervangen in no-time. De kleine fucker had zelfs z'n kledij ook vuil gemaakt. Gelukkig spelen we op elke situatie in als de piet van een oversekste neushoorn in een hamster die op de verkeerde plaats op het verkeerde moment is. I am the king.

Wat een mooie sfeerbeelden! Er gaat niets boven een dikke vette regenbui en lekker binnen zitten. Een overdekt terras is daar alleen maar een pluspunt bij!

› E-Mail:
› Wachtwoord:

Gegevens onthouden (cookie)