Michael Jackson is er in geslaagd om bijna failliet te zijn. Natuurlijk niet echt, dat staat zo in de boekskes. Ik durf er voor wedden dat hij gerust nog wat dollars uit z'n handschoen weet te schudden als 't echt nodig is. Maar toegegeven, 't is niet meer wat het geweest is. Dat komt ervan als je gewoon bent van niet op een miljoentje te zien.

Wie weet zien we hem binnekort wel in Burger King om te sparen voor z'n studio sessies. Back to the roots. Centen verdienen om plaatjes te maken in plaats van andersom. In ieder geval, ergens in 2008 komt er een nieuwe plaat aan. De geruchten gaan de ronde dat hij al meer dan 100 liedjes opgenomen heeft voor die plaat. Natuurlijk komen er maar een aantal op de CD, maar je moet een playlist kunnen maken, nietwaar?

Van de rest hoor je trouwens ook zo weinig de laatste tijd. Het is alweer een jaar geleden dat Janet haar 40 jaar oude tiet tegen menig Amerikaans LCD liet floffen. Zoals Rock het al zei ... there's no place for a fourty year old titty on a sunday afternoon. En gelijk heeft 'm.

Stel je voor dat je in de zetel zit met je dochtertje van pakweg 7. Je kijkt rustig naar de super bowl en BAM! Een tiet op je TV! Op dat moment wil je dus net geen plasma van 7m diagonaal. Voor je 't weet zit je in een discussie met je dochter waarom ze geen tepelpiercing mag. "Tepelpiercings zijn voor Janetten en eet uwe chips op!"

Of ik geen zin had om mee naar New York te gaan? Bwoah, als 't echt niet anders kan wil ik wel mee gaan ja. Eigenlijk bedoelde ik 'hell yeah', maar wist me toch nog even in te houden. En zo geschiede! Het weekend na the question zat ik al met mijn collega die eigenlijk mijn baas is op een KLM richting New York. Als dat geen strakke planning is. Wegens tijdsgebrek nog een flinke 240 euro mogen neertellen voor de reispas, maar je moet er iets voor over hebben natuurlijk. Best 240 I ever spent (and I spend a lot).

Ginder aangekomen om een uur of tien 's avonds (maar dan eigenlijk vier uur 's nachts voor ons). Wat doe je dan? Juist, naar de Apple store gaan. Hoe ander uw jetlag weg werken? Je kan moeilijk in je bed want dan ben je om vier uur 's nachts zo wakker als iets.

De dag erna hebben we, behalve allerlei 'kleinere prul', Times Square bezocht. Fijne dingen daar. Precies gelijk in den amerikaanschen film. Maar dan nog groter. Die avond hebben we ook nog in The View gezeten (ronddraaiend restaurant slash lounge). Uiteindelijk leek dat allemaal gezichtsbedrog want de stelling van Galileo gaat: de wereld draait, en niet het restaurant.

Die avond zijn we subway gewijs terug richting Broadway en 92th afgezakt waar ons hotel lag. Dat hotel viel trouwens best mee, al mocht je geen wc-papier in het wc gooien. Heel avontuurlijk allemaal.

Ik was van plan om een kleurrijk vertelsel te bloggen over mijn avonturen in NY. Ware het niet dat zoon J. van gisterenavond tot vandaag 's morgens in het ziekenhuis heeft gelegen met een kleine hersenpudding. Dus als iemand zit te wachten op sappige verhalen over den amerikaaner: het is allemaal de kleine z'n fout :-p Allez, da's nu ook weer ni waar, maar allez.

On another topic, we hebben vandaag de goeie mensen van De Roos in Nijlen weeral goed gesponsord door er spaghetti gaan te eten. Hoera voor ons. 's Avonds zijn we zowaar weeral gaan eten voor de verjaardag van de peter van de vriendin. Uhu! Een brochette met peperroomsaus, frietjes en een bedje van groenten. Dat kan niet slecht zijn dacht ik nog toen de ober ook nog mijn ice tea noteerde. Even later een schotel met zowaar drie brochetten en een halve moestuin groen voor m'n neus. Ik ben van nature nogal een optimist en ben er dan maar gewoon aan begonnen.

En morgen probeer ik aan mijn NY blogs te beginnen, denk ik ...

Naarmate je ouder wordt heb je soms zoiets van: hé, heb ik eigenlijk al wel alles gedaan wat ik wou doen in dit leven? Stel je voor dat je morgen onder een zwaarlijvige man terecht komt tijdens het aanschuiven bij de McDonalds. Het zou zonde zijn dat je een paar eenvoudige dingen hebt uitgesteld gewoon omdat je dacht dat je nog tijd genoeg had. Met die gedachte in het hoofd: mijn lifelog, een lijstje van dingen die ik al gedaan heb. Kwestie van op m'n sterfbed gewoon maar vinkjes te moeten zetten hé ;-)

1. een helikopter gemaakt die in de vitrine van het 3de kleuterklasje mocht (zo mooi was hij)
2. mijn eerste toets afgegeven na twee minuten met alles fout omdat ik dacht dat het om het eerste was.
3. op de kermis iemand een jetton gegeven voor de botsauto's omdat hij het zijne laten vallen had.
4. op het podium gestaan als lid van de Chapionettes.
5. een bedelaar kleingeld gegeven nadat hij toegaf dat hij het 9 kansen van de 10 ging gebruiken voor sigaretten.
6. naar de zee gereden om naar de zonsondergang te kijken en daarna terug te rijden.
7. ik zat bij het kampvuur op het doopfeest van Luna Planckaert.
8. niet flauwgevallen toen zoon J. ter wereld kwam.
9. opgezocht wat de afkortingen van LL Cool J betekenen.
10. paprika chips gegeten met melk (en nadien buikpijn gekregen).
11. mijn vriendin voor het eerst gekust in de kelder van een café in Hongarije.
12. in een ronddraaiend restaurant gezeten met een Argentijn en een Braziliaan (en champagne).

Een eerste gedachtengang in mijn immense geheugen ...

We zijn nu ongeveer een week bezig met de vernieuwde layout en ik moet zeggen, ik ben er tot nu toe tevreden over. Hier en daar nog wat bijsleutelen natuurlijk, maar dat is normaal. Er zijn nog een paar dingen die niet werken (zoals de RSS feed), maar daar komt hopelijk snel verandering in. Ook de digicam heeft wat aanpassingen gehad waardoor er een deel foto's offline staan. Die komen stilletjes aan wel terug online. De admin pagina's achter de website (om blogs toe te voegen enzo) moeten ook nog herschreven worden, maar dat zal wel voor later zijn denk ik. Daar hebben jullie ook geen zak aan ;-)

Ik ben ook sinds gisteren terug van NY. Er staan al een paar foto's online, maar daar moeten er nog een heel pak bij komen. En wat is daar allemaal gebeurd? Tjah, dat komt wel in de volgende blogs ...

Laatst kreeg ik de opmerking dat ik niet genoeg blog. Dat is een hele juiste opmerking. Ik zal er zelf nog een schepje bovenop doen: ik blog niet alleen te weinig, ik hou ook m'n digicam-dingie niet bij, er moet dringend nog eens een column komen en die layout is ook weeral kweetni hoe oud. Het goede nieuws is dat we er aan werken. Met we bedoel ik dan ikzelf. Vooral in de late, late uren. Of de vroege, het is al hoe je het bekijkt. Spijtig genoeg zit ik de laatste tijd ook met nekpijn-klachtsels en dat wil al wel eens vervelend zijn als je 's avonds voor je laptop gebogen zit.

Tussendoor zitten we dan nog met het ontwerp van geboortekaartjes en andere creatieve ideeën ivm de geboorte van ons annemieke. Wel leuk, maar niet gemakkelijk. Leg later aan uwe kleine maar eens uit dat het geboortekaartje eigenlijk nog mooier moest zijn, maar dat ik geen tijd had wegens nieuwe layout van website. ;-)

Volledig terzijde maar zeker niet minder belangrijk zitten we in een tijdsrovende periode qua bouwelijke toestanden. Er moeten keuzes gemaakt worden, alles moet snel snel maar daarom niet minder overdacht. We moeten eigenlijk tegelijk nu onze gashaard gaan kiezen, verlichting, elektriciteit uittekenen, nadenken over tv, telefonie, netwerk en tussendoor komt die van 't alarm nog eens piepen. Voor de rest snel verder werken zodat we de dorpels kunnen leggen en die van de ramen kan komen. Die van 't dak moet ook komen en daarvoor moeten we nog pannen kiezen en dakraam bespreken. Ook schouwdoorvoer bekijken. Al eens naar isolatie kijken voor de vloer want die mannen zitten ook vol. Kortom: druk.

Wat dan weer iets leuker is: zaterdag vertrek ik voor een paar dagen naar NYC. Voor den travail. Maar daarom niet minder ontspannend ;-) Hopelijk veel kiekjes in de (vernieuwde) digicam.

Daar stond ik dan, zondagmorgen. Een klein briesje in onze tuin, een vogeltje dat al van jetje zat te geven en twee paar schoenen voor mijn neus. Volledig goedgekeurde veiligheidschoenen of een paar versleten schoenen die als gegoten zitten. Het beloofde goed weer te worden dus geef mij maar het versleten paar. Even later zat ik met een onnozele glimlach op m'n fiets richting bouw.

Halfweg de voormiddag dacht ik er te laat aan dat ik m'n veiligheidsschoenen niet aan had toen ik een houten balk een titske verder wou leggen door er eens tegen te stampen. In de namiddag had ik redelijk spijt van mijn schoenkeuze toen ik in een plank met nagels ging staan. Daar zijn we trouwens streng op maar ze lag er nog maar 15 seconden toen ik er ging in staan. Errug slim.

En dan worden we 's nachts nog wakker van tandpijn ... Leuwk, zo'n auw-dagje.

› E-Mail:
› Wachtwoord:

Gegevens onthouden (cookie)